Het vadercomplex van Superman

(0 stemmen, gemiddeld 0 van 5)

Hollywood vertelt veel over mannelijke zoektocht naar bevestiging

In films domineert een beeld van mannen dat weinig met de werkelijkheid te maken heeft. Maar wie goed kijkt, kan juist ook veel over mannen leren van films. Het manwordingsproces is een oerthema dat in talloze films terugkeert.

Zou er een medium bestaan dat de beeldvorming over mannen sterker heeft beïnvloed dan film? Kunnen we het over mannelijkheid hebben zonder – bewust of onbewust – naar de ideaalbeelden van Hollywood te grijpen? De eeuwig gehaaide James Bond, de robuuste Rambo, de zelfredzame cowboys van Clint Eastwood: iedereen weet dat het karikaturen zijn, maar wat zijn ze begerenswaardig. En wie weet, misschien zijn die ideaalbeelden niet eens zo heel onrealistisch – de vertolkers van die rollen zijn in het dagelijks leven toch ook knap, succesvol en in trek bij de mooiste vrouwen?

Hollywood maakt het er met al z’n kloeke helden niet makkelijker op voor de gemiddelde man die zich ergens aan wil spiegelen. Maar wie wat verder kijkt dan de flitsende buitenkant, treft ook in de filmwereld voldoende levensechte personages en leerzame verhalen aan. John Eldredge refereert in zijn boek De ongetemde man (dat vaker in deze CVKoers langskomt) veelvuldig aan mannelijke filmpersonages – niet alleen als leuke illustraties, maar omdat hij heeft ondervonden dat films een waardevolle inspiratiebron kunnen vormen. De kern van Eldredge’ betoog gaat over de noodzaak dat elke jongen in zijn kracht en mannelijkheid wordt bevestigd door zijn vader, of een vaderfiguur, omdat er anders scheefgroei ontstaat. Wie er bewust op let, komt al snel tot de ontdekking dat dit proces een oerthema is waar het in veel filmverhalen om draait.