|
Protesterende pubers: hoe maak je ze iets wijs? |
|

Tieners en verslavende middelen
Tieners vormen dé risicogroep bij uitstek om in aanraking te komen met verslavende middelen. Zie als jongere maar eens 'nee' te zeggen als de rest van de groep een sigaret of een blowtje opsteekt. En waarom zou je nee willen zeggen? Verboden vruchten lijken vaak het lekkerst. Bovendien zien veel tieners alleen de spanning en uitdaging van het moment. Ze hebben weinig oog voor de desastreuze gevolgen die verslavende middelen op termijn kunnen hebben.
De cijfers spreken voor zich. Bijna één op de 25 scholieren tussen de 12 en 19 jaar (3,8 procent) heeft ooit een harddrug gebruikt. Van de jongeren in genoemde leeftijdsgroep is circa 22 procent elke maand wel eens dronken. Circa 18 procent van deze groep gebruikt maandelijks wiet (wettelijk behorend tot de groep 'softdrugs') en 7 procent zit elke maand wel eens achter een gokkast of fruitautomaat. *
Milos (14): "Iedereen zei dat ik moest leren drinken. Dus deed ik dat maar."
|
|
Lees meer...
|
|
Tieners en verslavende middelen |
533
(1 stem, gemiddeld 5.00 van 5)
|

Tieners vormen dé risicogroep bij uitstek om in aanraking te komen met verslavende middelen. Zie als jongere maar eens 'nee' te zeggen als de rest van de groep een sigaret of een blowtje opsteekt. En waarom zou je nee willen zeggen? Verboden vruchten lijken vaak het lekkerst. Bovendien zien veel tieners alleen de spanning en uitdaging van het moment. Ze hebben weinig oog voor de desastreuze gevolgen die verslavende middelen op termijn kunnen hebben.
De cijfers spreken voor zich. Bijna één op de 25 scholieren tussen de 12 en 19 jaar (3,8 procent) heeft ooit een harddrug gebruikt. Van de jongeren in genoemde leeftijdsgroep is circa 22 procent elke maand wel eens dronken. Circa 18 procent van deze groep gebruikt maandelijks wiet (wettelijk behorend tot de groep 'softdrugs') en 7 procent zit elke maand wel eens achter een gokkast of fruitautomaat. *
Milos (14): "Iedereen zei dat ik moest leren drinken. Dus deed ik dat maar."
|
|
Lees meer...
|
|
Wat is kindermishandeling? |
481
(1 stem, gemiddeld 5.00 van 5)
|
"Van mijn vader krijg ik elke dag te horen dat ik niets kan en dat ik nooit iets goeds in mijn leven zal kunnen bereiken. In zijn ogen ben ik niets waard".
Regelmatig nemen er kinderen contact op met Chris* die op de een of andere manier mishandeld worden. In dit artkel wordt ingegaan op wat kindermishandeling is, welke vormen er bestaan en wat je kunt doen wanneer je te maken krijgt met een kind dat mishandled wordt.
Wat is kindermishandeling? Een definitie van kindermishandeling luidt als volgt: "Kindermishandeling is elke vorm van lichamelijke, emotionele of seksuele geweldpleging en van verwaarlozing die kinderen overkomt, door toedoen of nalatigheid van ouders of verzorgers, waarbij het kind lichamelijk of emotioneel schade lijdt of vermoedelijk lijden zal."

|
|
Lees meer...
|
|
Zorg voor kinderen - Zorg voor jezelf |
|
Jef De Vriese

De zorg-maatschappij We leven in een maatschappij waarin voor veel gezorgd wordt: ouderen worden verzorgd in bejaardentehuizen; zieken in ziekenhuizen; voor opvoeding wordt gezorgd op school; geloofsopvoeding wordt aangemoedigd in de gemeente; tijdens de werkuren kan je je baby naar een crèche brengen; enz. Vele zorgtaken zijn onder de vleugels van onze zorg-maatschappij. De sociale zekerheid bezorgt ons een maatschappelijke overlevingskans bij werkloosheid. De ziekteverzekering beschermt ons bij ziektekosten. De last bij crisissen (ziekte, handicap, ouderdom, enz.) wordt steeds meer gedragen door de maatschappij. Zo verloopt het verzorgen van de basisbehoeften via instellingen en bedrijven die als buitenstaanders aan het gezin een zorgfunctie aanbieden. Welke ouders zouden in staat zijn hun kinderen te onderwijzen zodat ze de nodige kennis opdoen om een diploma te behalen en een verzekerde carrière op te bouwen? Het onderwijssysteem komt te hulp, niet alleen op gebied van kennisoverdracht, maar steeds meer op het terrein van karaktervorming, vaardigheidstraining, relationele vorming, enz. Ouders moeten hun kinderen noodzakelijkerwijze toevertrouwen aan de zorg-instituten van de maatschappij. De zorg voor ontwikkeling en persoonlijkheidsgroei wordt door de maatschappij overgenomen. Voor ontspanning wordt ook gezorgd: fitnesscentra, TV, film, pretparken, enz. Veel moderne ontspanning wordt als een dienst aangeboden en vergt nauwelijks enige creativiteit van diegene die zich wil ontspannen. We hoeven maar het programma te volgen en er wordt voor onze ontspanning gezorgd. De maatschappelijke evolutie is er één van globalisatie. Datgene wat vroeger gebeurde in kleine kring, komt nu onder de vleugels van maatschappijstructuren die boven het individu, het gezin en het locale bestuur uitstijgen. Globalisatie is te vinden op verschillende terreinen, zoals bijvoorbeeld de industrialisatie (economische groei verschoven van het gezin naar activiteiten in bedrijven), de politiek (beslissingscentra verschoven van de familieclan en het dorp naar het land, de Europese Unie, wereldregering), het onderwijs (schoolstructuren tegen ongeletterdheid, uiteindelijk gericht op het verhogen van vaardigheden die de economie versterken), de godsdienst (traditioneel dorps-geloof onder druk van andere geloofsstromingen en seculiere filosofieën), de mobiliteit (mogelijkheden om afstanden te overbruggen, te verhuizen, enz., trekt relaties uit elkaar en bezorgt de locale gemeenschap een grote doorstroming), de communicaties (internet: de wereld is ons dorp). De tijd is lang voorbij dat gezinnen sociale-economische eenheden waren waarin de leden met elkaar samen leefden, werkten, zich ontspanden, de grootouders verzorgden, enz. Partnerkeuze gebeurt al lang niet meer n.a.v. de vraag of je met hem of haar zal kunnen samenwerken. Het werk gebeurt nu buiten het gezin, in bedrijven, die ouders en kinderen uit elkaar trekken en aparte levens laten leiden.
|
|
Lees meer...
|
|
Opvoeden doe je met gezag. |
111
(2 stemmen, gemiddeld 5.00 van 5)
|
Door Gerrit Houtman 
Voor de meeste ouders is het best griezelig om eens stil te staan bij hun manier van opvoeden.
Nadenken over je opvoedingstijl en het effect ervan op je kinderen, geven je een kwetsbaar gevoel. We kunnen heel wat kritiek incasseren maar als mensen iets zeggen over ons functioneren als ouder wordt het heel gevoelig.
Ik merk dat ook als ik gezinnen begeleid, waarin heel wat vastloopt en ouders het gevoel hebben dat ze alles verkeerd doen. Zelfs als ze toegeven dat het hen niet lukt en ze openstaan voor elke inbreng vanuit de hulpverlening, hopen ze toch te horen dat ze het zo slecht niet doen, dat het bij hen toch nog meevalt en er toch nog een complimentje uit de bus kan rollen.
Hoe komt dat? Waarom zijn we zo gevoelig als er naar onze ouderrol wordt gekeken? Waarom willen zo graag als goede ouders gezien worden en kunnen we zo moeilijk naar onze zwakke kanten kijken?
|
|
Lees meer...
|
|
Wat is verantwoord alcoholgebruik? |

Wat is verantwoord alcoholgebruik?
Hét drinkadvies is helaas niet te geven... de effecten en risico's van het gebruik van alcohol verschillen teveel per persoon. Het beantwoorden van de volgende vragen helpt u om op een verantwoorde manier met alcohol om te gaan.
|
|
Lees meer...
|
|
|
De atheïstische seksagenda |
|
Onder dekmantel van politieke vrijheidsidealen willen veel politici de wet zo manipuleren dat zij beter hun seksuele gang kunnen gaan. Tom Zwitser en Erik van Goor
Het recente pleidooi van de jongerenorganisatie van D66, bij monde van Rob Jetten en Thijs Kleinpaste, om scholen op basis van een levensbeschouwing af te schaffen, past in de trend om kinderen onder het gezag van hun ouders weg te halen en onder staatstoezicht te plaatsen. De argumenten die men opvoert zijn meestal politiek-correct: bijzonder onderwijs sluit mensen uit en ontneemt kinderen hun intellectuele vrijheid. Maar achter de redelijkheid van hun argumenten hebben veel atheïsten een seksagenda. Ouders zouden moeten weten dat kinderen worden hergeprogrammeerd Want atheïsten hebben net als andere moderne mensen een klein geloof in de wetten van de publieke zaak en een groot geloof in de wetten van het eigen lichaam, met name die van de onderbuik.
Klik hier voor meer!
|
444
(2 stemmen, gemiddeld 4.00 van 5)
|

Vijf lessen over omgaan met conflicten tussen ouders en kinderen in de puberteit.'
Jef & Herlinde De Vriese
Ouders dromen dromen. Dromen over zichzelf en over hun kinderen. Hun eigen onvervulde dromen, gedroomd voor hun kinderen? Teveel dromen! En de puberteit is de wekker. Plots doet een tiener anders dan je hoopt. Hij praat op een manier die je ongepast vindt. Hij klit aan vrienden die jij nooit zou kiezen. En daarenboven: teveel lawaai, te weinig discipline, en een overmaat aan eigengereidheid. Je hoopt dat hij volwassen reageert, maar dat doet hij niet. Je wil dat hij zijn onrijpheid inziet en zich zou laten sturen, maar hij heeft al te veel zelfstandigheid verworven om daar als ouder nog controle op uit te kunnen oefenen. Lucie is 14. Ze heeft een vriendje. Correcter: ze heeft méér dan één vriendje. Pa en ma vermoeden het ergste, maar durven er niets over vragen. De vriendenkring van Lucie houdt van uitgaan en disco. Er worden alcoholische drankjes gemixt. In de ogen van pa en ma is Lucie een probleemgeval. Alles wat Lucie doet bekijken ze door een bril die bevestiging zoekt voor één ding: Lucie is een moeilijke tiener. Nu is Lucie misschien geen doorsnee kind, maar ze is ook niet één en al probleemgeval. Zij heeft een schat aan positieve vaardigheden en kan heel lief zijn. Onder de opstand zit vaak een zoeken naar waardering. Ouders die botsen met hun kinderen verliezen het positieve vaak uit het oog. Ook dreigen ze hun tiener af te keuren als persoon in plaats van duidelijk aan te geven dat ze het niet eens zijn met zijn gedrag. Gevolg: geen bevestiging meer en alle communicatie gaat over negatieve dingen. Les 1: Blijf bevestigen wat goed gaat!
|
|
Lees meer...
|
|
De vaderloze maatschappij |
74
(1 stem, gemiddeld 5.00 van 5)
|
Jef De Vriese en Dirk Lemmens
Zijn er nog vaders in een maatschappij waar relaties meer en meer op de achtergrond geraken? Al te zelden zijn vaders er zich van bewust welk een invloed ze uitoefenen op de relatiebekwaamheid van hun kinderen en op hun godsbeeld. Hier ligt een levensbelangrijke taak voor de gemeente van Jezus Christus: vaders stimuleren om wegwijzers te zijn naar de Vader. De vraag is natuurlijk of wij daarvan een prioriteit willen maken.
|
|
Lees meer...
|
85
(6 stemmen, gemiddeld 2.83 van 5)
|
Jef De Vriese

De Bijbel adviseert het gebruik van de roede bij het tuchtigen van kinderen. Dit artikel probeert aan te tonen hoe dit advies in de praktijk van een liefdevolle ouder-kind-relatie toegepast kan worden. Met dank aan John den Boer voor het gebruik van zijn inzichten en adviezen.
Inleiding Vroeger waren er misschien niet zoveel mensen die over opvoeding nadachten. Ouders werden in evenwicht gehouden door de algemene opinie. Iemand vertelde dat hij vroeger, toen hij de Heer Jezus nog niet kende, met zijn ouders ergens op bezoek was en dat de kinderen daar nogal rumoerig waren. Toen ze thuis kwamen maakte zijn vader een opmerking dat die mensen hun kinderen niet in bedwang konden houden. Dat kinderen moesten luisteren was zelfs voor ongelovigen klaar en duidelijk. Vandaag de dag is het een omgekeerde situatie. De mensen zijn verbaasd wanneer kinderen rustig blijven en doen wat je als ouder vraagt. Je krijgt dan reacties als: “Hé, die moet je eens bezig zien. Dat zijn brave kinderen.” De toestand is vandaag compleet omgekeerd. Weinig kinderen hebben houvast en je zou alleen al bij de gedachte, dat er enkele rakkers op bezoek komen en daarbij onafwendbaar het huis op stelten zetten, bang worden of gewoon het noodlot ondergaan...
|
|
Lees meer...
|
|
|
|
|
|