|
Tijdelijke tijd,
gisteren, vandaag en morgen.
Tijd bestaat uit eeuwigheid,
tijd zit toekomst in verborgen.
Tijd is tijdloos,
Tijd is het gebeurde verleden.
Tijd is even of een poos.
Tijd is het nu,tijd is het heden.
Tijd is van onschatbaar grote waarde.
Tijd gaat boven het verstand.
Alles heeft zijn tijd op aarde.
Tijd: "Het ligt in God Zijn hand."
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
Mensen die zongen, mensen die juichten,
mensen die blij van hun Heiland getuigden.
Wat zij bedoelden,
is niet wat ik voelde.
Ik was niet vrolijk, ik was niet blij,
ik was verdrietig, niets juichte in mij.
Dat gejubel ging zelfs irriteren,
ik was geneigd mijn rug toe te keren.
Plots klonk een stem, ik was verrast
maar ik verdrong het bewust:
'Kom toch tot Mij bezwaard en belast
en vind bij Mij troostvolle rust'.
Dus wat ik hoorde, kon me niet raken
ik had het te druk met mijn wereldse zaken
Zo overdreven,
mensen die zweven.
Zo gemaakt vrolijk, 't leek zo onecht.
Ik had verdriet, wie zag mijn gevecht?
Dat overdreven juichen en zingen.
Ik wilde 't niet horen, ik bleef 't verdringen.
Weer klonk die stem, ik was verrast
maar weer verdrong ik bewust:
'Kom toch tot Mij bezwaard en belast
en vind bij Mij troostvolle rust'.
Die stem bleef maar roepen, niet te negeren.
Waar kwam hij vandaan, wilde hij me iets leren?
''k Wil je niet dwingen,
blijf niet verdringen
Ik houd van jou, al luister je niet,
maar als je luistert, deel Ik jouw verdriet.
Als jij jezelf in Mij kunt verblijden
breng ik jou rust en naar grazige weiden'.
'k Hoorde die stem, ik was verrast
Gods stem maakte bewust:
'Ook ik mag naar Hem bezwaard en belast
en vind bij Hem troostvolle rust'.
Matth. 11 vs 28
Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
Een meisje zat in de zandbak te spelen,
ze maakte gebakjes van zand.
Die wilde ze aan haar ouders uitdelen,
ze pakte er één in haar hand.
Dat taartje brak door en ze maakte een vuistje,
beteuterd keek ze er naar.
Tussen haar vingers glipt' 't zand uit haar knuistje
haar taartje lag nu in elkaar.
Beduusd keek het meisje naar het restantje
'Kijk nou, mijn taart is mislukt'
Ze liep naar haar vader met 't halflege handje
en keek een beetje bedrukt.
Pappa zei: 'Kom, ik lust wel een hapje'
en deed toen 'alsof' heel gewoon.
Het meisje lachte heel hard om dat grapje
en maakte haar handje toen schoon.
Soms loopt het leven als zand uit je handen
verlies je op 't leven de grip.
dreig je in je verdriet te verzanden,
en zit je heel diep in een dip.
Je pakt een hand zand en wil dat vast houwen
maar 't glipt door je vijf vingers heen
Je hand is haast leeg en dat kan je benauwen
dan voelt een mens zich alleen.
Maar net als bij 't meisje is er die Vader
Hij pakt jouw halflege hand.
Hij zegt tot jouw: 'Kom nu maar nader
Ik neem ook jouw restje van 't zand'.
Gaat soms de zandtaart van jouw eigen leven
als je het oppakt kapot
Was je hand schoon met het Woord ons gegeven
dat is met de boodschap van God.
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
De aarde toont haar luister |
|
De aarde toont haar luister
aan ons met alle pracht.
Zij is door God geschapen
zoals door Hem bedacht.
Al wat de Heer deed maken
door woord en hand verricht.
Hij stelde aan de hemel
voor ons het stralend licht.
God blies de levensadem
in dieren en de mens.
Opdat die Hem zou dienen
naar opdracht ’s Heren wens.
God kleurde heel de aarde
met kleur van Zijn palet.
Zo heeft Hij heel de wereld
als levend doek gezet.
De mens hij mag genieten
van schoonheid die God schonk.
En met zijn oren luisteren
naar ’t stemgeluid dat klonk
van vogels, alle dieren
van alles dat er leeft.
En er ons mee plezieren
wat Hij ons mensen geeft.
Justus van Tricht
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
Heb je niet meer lang te leven,
door de artsen opgegeven,
uitbehandeld, afgeschreven
en heb jij geen toekomst meer.
Heb je tevergeefs gestreden,
veel verdriet en pijn geleden
voor genezing steeds gebeden,
waar is dan de Lieve Heer?
Heb je het gevecht verloren,
lijkt de Heer jou niet te horen
voelt je hart als diep bevroren.
is er geen vertrouwen meer.
Is je leven enkel lijden,
af en toe de pijn bestrijden,
tot de dood je komt bevrijden,
waar is dan de Lieve Heer?
Lig je met gesloten ogen
en is alle hoop vervlogen
heeft de dood geen mededogen
doet het leven enkel zeer.
Is het straks dan afgelopen
is er dan nog iets te hopen,
gaat de hemelpoort dan open?
Is daar dan de Lieve Heer?
Is het God daarom begonnen,
is de dood echt overwonnen,
of is het gewoon verzonnen?
soms dan weet ik het niet meer
Zal de Heer je dan geleiden,
naar de grazig groene weiden
blijkt dan werk'lijk niets te scheiden,
van de liefde van de Heer?
Ik bid dan voor jou heel even,
dank de Here voor jouw leven
en vraag om me te vergeven
dat ik twijfel elke keer.
Want ik wil zo graag geloven,
dat jouw lichtje nooit zal doven,
dat we samen komen boven
samen bij de Lieve Heer.
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
Zoals rupsen zich ontpoppen
tot een kleurrijk morgenrood.
Zoals kleine kindjes schoppen
in de warme moederschoot.
Zoals nachtegalen zingen,
met crescendo aan het slot.
Zo zal liefde ons omringen
van de eeuwig trouwe God.
Zoals sneeuwklokjes gaan bloeien
na een lange wintertijd.
Zoals lammetjes gaan stoeien
als de lente zich verbeid.
Zoals honingbijen zwermen,
door het frisse ochtenddauw
Zo zal God zich steeds ontfermen
over mij en over jou.
Zoals wilde eenden broeden
in het lange, groene gras.
Zoals herders schapen hoeden
in het lage struikgewas.
Zoals mensen op de aarde
in Gods schepping zijn gekend
Zo zal God ons steeds aanvaarden
wie òf wat òf waar je bent.
Zoals God zich zal ontfermen,
ons omringt en ons aanvaardt.
Zoals Hij ons zal beschermen
los van ras, geloof of aard.
Zo zijn wij Hem dank verschuldigd
Schipper van ons levensroer
Eindeloos vermenigvuldigd
schenkt Hij liefde steeds retour.
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
Taal die alle mensen spreken,
taal van de saamhorigheid.
Taal vol schoonheid als Gods teken,
en verstaanbaar wereldwijd.
Taal voor rijken, taal voor armen
of je ziek bent of gezond.
Taal die mensen blijft verwarmen,
een bewijs van Gods Verbond.
Taal die vele noden lenigt,
taal wie droef is vrolijk maakt.
Taal die mensen steeds verenigt,
taal die mensenharten raakt.
Taal van liefde en van vrede,
waar ter wereld wij ook gaan.
Taal van heden en verleden
en ook eeuwig blijft bestaan.
Taal die mensen willen horen,
die verzacht verdriet en pijn.
Taal ook van de eng'lenkoren,
als we in de hemel zijn.
Taal door God aan ons gegeven,
van modern tot klassiek
Geen mens kan er zonder leven,
't is de taal van de muziek.
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
Al wat ademt leeft op aarde
stipjes in het firmament.
Van onschatbaar grote waarde
die zijn weerga nergens kent.
Schepselen die mogen leven
van een mug tot aan een mens.
Dat kan God alleen maar geven
vanuit liefde zonder grens.
Onze aarde is een vlekje
in 't onmetelijk heelal
En God geeft ons daar een plekje
op die kleine, ronde bal.
't Is voor ons niet te bevatten
hoe groot onze Schepper is.
Maar Hij schenkt ons al Zijn schatten
als een groot geheimenis.
Altijd zoeken wij verklaring,
maar bewijs loopt steeds weer mank
't Leven is een Gods ervaring,
die ons oproept tot Gods dank.
Het gaat ons verstand te boven,
slechts de Schepper kent ´t geheim.
Laten wij Zijn grootheid loven,
dank dat wij Zijn scheps´len zijn.
Minuscuul zo is ons wezen
dat van God oneindig groot.
Daarom mag de Heer geprezen,
door de mens in ademnood.
Wil jij Gods bestaan bestrijden
omdat jij Hem niet kunt zien?
Dan vraag ik jou klein, bescheiden
'Is Hij soms te groot misschien?'
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
|
'k Luister naar de orgelklanken
van een mooie melodie.
'k Raak ontroerd en ik moet janken,
als ik hoor: "abide with me."
Ik dwaal af met mijn gedachten.
'k Denk aan jouw begrafenis.
Ik slaap slecht de laatste nachten,
omdat ik jou vrees'lijk mis.
Ik probeer wat mee te zingen:
"Lieve Heer wees mij nabij."
Probeer tranen weg te dringen,
zie de schaduw gaat voorbij.
Als Uw dag is aangebroken,
zijn geen tranen bitter meer.
'k Heb een kaarsje aangestoken.
Jij bent veilig bij de Heer.
'k Hoor nog steeds het orgel spelen
als ik naar jouw foto zie.
Laat ik zo mijn oren strelen:
Help mij Heer: "abide with me."
Melodie lied 459: Door de nacht van smart en zorgen
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
God, ik zoek Uw aangezicht.
Met Uw geboden wil ik leven.
Als ik het U maar vragen zal,
Wilt Gij ons alles geven.
Gelukkig kreeg ik niet alle dingen,
Die ik aan U vroeg.
Want ze waren vaak voor mij,
Niet goed genoeg.
Ik mag U alles vragen,
U bent ons steeds nabij.
Maar geeft alleen die dingen,
Die het beste zijn voor mij.
Jan van der Veen
Bron: www.christelijke-gedichten.nl
|
|
De Heer is mijn herder.
Hij was het die mij zocht.
Hij kent al mijn wegen.
In één ademtocht.
Door de schaduwen van de dood.
Leidt Hij ons in rechte sporen.
Na een dal van diepe duisternis.
Komt het ochtendgloren.
Als het einde nadert.
De schemer van de dood verdwijnt.
Dan straalt een helder licht.
Als Gods heerlijkheid verschijnt.
Bij het overschrijden van de lijn.
Zijt Gij het die ons leidt.
Van dood naar eeuwigheid.
Een droom wordt werkelijkheid.
Hier is geen verdriet.
Geen moeite en geen zorgen.
Hij brengt ons veilig thuis.
Wij zijn in Hem geborgen.
God is van alle tijden.
Het leven is de tijd,
die God ons heeft gegeven.
Op weg naar Zijn heerlijkheid.
Jan van der Veen
Bron: www.christelijke-gedichten.nl
|
|
Als je gist'ren bent vergeten
en vandaag niet meer herkent
Als je niet meer lijkt te weten
wie of wat of waar je bent.
Als de angst staat in je ogen
en je niet weet wat je zegt.
Als je toekomst lijkt vervlogen,
waar kun je dan nog terecht?
Als je niet meer zelf kunt eten
en je bent incontinent.
Als je niets meer lijkt te weten
en ze noemen je dement.
Als ze jou moeten verschonen,
en je nergens meer aan hecht.
Als je niet meer thuis kunt wonen,
waar kun je dan nog terecht?
Als je heel dwangmatig rondloopt
en je wisselt dag met nacht.
Als je steeds weer tevergeefs hoopt
dat je moeder op je wacht.
Als ze jou moeten fixeren
terwijl jij daar tegen vecht.
Als je blijft hallucineren,
waar kun je dan nog terecht?
Als de mensen je niet snappen
omdat jij confabuleert.
Als 't geheugen gaat verslappen,
en je doet alles verkeerd.
Als dit lot je ooit zal treffen
en de tijd je lot beslecht.
Als je 't niet meer kunt beseffen,
waar kun je dan nog terecht?
Als je nergens meer terecht kunt
en je bent haast levend dood.
Als je nadert bij het eindpunt
en tot God roept in je nood.
Als je geest gehuld in 't duister
naar Gods stem hoort, die jou zegt.
´Ik vergat jou nooit, kom luister;
Je kunt steeds bij mij terecht'.
Hans Cieremans
Bron: www.rondomgodswoord.nl
|
|
Hij is de Herder die Zijn schapen nooit verlaat |
|
Hij is de Herder die Zijn schapen nooit verlaat
toont elk Zijn liefde en Zijn trouw en zorgen.
Daarbij heeft ieder schaapje van de kudde baat
is onder ’t toeziend oog beveiligd en geborgen.
Hij laat geen enkel schaap alleen door ’t leven gaan
en zoekt hen op die van de kudde zijn gaan dolen.
Hij wenst geen schapen met een doelloos leeg bestaan.
die eenzaam en verwond in struiken zijn verscholen.
De Goede Herder brengt verwaalde schapen terug
Hij heelt met zalf hun opgelopen wonden.
Dan neemt Hij elk verloren schaapje op zijn rug
en is verheugd dat Hij het schaap weer heeft gevonden.
Zo zijn ook wij als schapen van die trouwe Heer
die Hij als Herder door het leven voort wil leiden.
En die ons in zijn zorg en goedheid telkens weer
met trouw en liefde ons dagelijks wil verblijden
Door Justus van Tricht
Voor meer mooie gedichten zie:
www.rondomgodswoord.nl
|
|
Wij die bij Zijn kudde horen |
|
Wij die bij Zijn kudde horen
schapen door Zijn hand geweid.
Gaan door liefde nooit verloren
het eeuwig leven ingeleid.
Blijde toekomst staat te wachten
aan het eind der levensbaan.
En aan ’t einde onzer krachten
de hemel mogen binnengaan.
Onder stok en staf herenigd
wordt ons aantal weer geteld.
Die daar door Gods hand verenigd
’t nieuwe leven wordt gemeld.
Rustend daar in groene weiden
en aan waterbronnen fris.
Ontvangen wij Gods verblijden
dat aan ons geschonken is.
Rust en vreugde eeuwige vrede
heil dat ons rondom omringt.
Tilt ons uit boven ’t verleden
toont ons ’t licht dat warm ontspringt.
Licht dat alles doet omstralen
met haar glanzend gouden gloed.
Blijft het leven daar bepalen
zo maakt God de dagen goed.
Door Justus van Tricht
Voor meer mooie gedichten zie:
www.rondomgodswoord.nl
|
|
Hij bedwingt zijn waterlanders,
opdat niemand maar iets merkt.
Hij beseft het, hij is anders:
'licht verstandelijk beperkt'.
Hij staat meestal aan de zijlijn,
vriendjes heeft hij bijna niet.
Hij mag bijna nergens bij zijn
en dat is zijn stil verdriet.
Hij speelt heel vaak in zijn eentje
en hij wordt ook vaak gepest.
Wat je noemt 'een buitenbeentje'
en wat trager dan de rest.
's Ochtends gaat hij met een busje
naar een speciale school.
Zelfs zijn eigen kleine zusje
noemde hem een keer 'mongool'.
Omdat hij een beetje raar is,
valt hij tussen wal en schip.
Maar wat desondanks ook waar is:
'Hij zoekt liefde en begrip'.
Maar die kan hij nergens vinden
en hij voelt zich waardeloos.
Deze jongen zonder vrinden
is verdrietig, eenzaam, boos.
Hij bedwingt zijn waterlanders,
opdat niemand maar iets merkt.
Hij beseft het, hij is anders:
'licht verstandelijk beperkt'.
Als hij soms eens bidt, heel even
en zijn ogen samen knijpt
Voelt hij:'Er is in mijn leven
Iemand die mij wel begrijpt'.
Door Hans Cieremans
Voor meer mooie gedichten zie:
www.rondomgodswoord.nl
|
|
Wij keken naar de hoge bergen
en de ondergaande zon
de laatste zonnestralen
die schenen op ' t balkon.
De eeuwig witte bergen
geven een zee van rust
het geruis van watervallen
als golven op de kust.
Slingerend als een slang
gaat de weg naar boven
langs steile rotsen
en langs diepe kloven.
Hoe lieflijk zijn de dalen
waar duizend bloemen in de zon
vriendelijk naar de hemel wuiven
alsof de aarde hier opnieuw begon.
Op de hoge almen
waar de grassen en de bloemen bloeien
de koeien vredig grazen
waar edelweiss en alpenrozen bloeien.
Waar de bloemen fluisteren
en de gemzen leven
daar heerst vrede en stilte
daar is de natuur met rust omgeven.
Jan van der Veen
Bron: www.christelijke-gedichten.nl
|
|
